เลิกงานกลับมาผมก็เข้ามานั่งที่ร้านโจ๊กข้างทาง ร้านนี้เป็นร้านธรรมดา
วันนี้โจ๊กผมปรุงเหมือนเดิม ที่นั่งก็ที่เดิม
แต่มื้อนี้รสชาติของมันออกขมๆเฝื่อนๆ
นั่งมองรถที่วิ่งกันขวักไขว่ ในใจก็คิดไปหลายอย่าง
เรื่องที่ไม่สบายใจอยู่ตอนนี้ ทำอย่างไรให้มันหายไปดีนะ
การห้ามใจก็ว่ายากแล้ว แต่การตัดใจสิ ยากยิ่งกว่า
ผมนั่งกินโจ๊ก พลางมองหาอดีตที่ปลายช้อน....
เคยคิดว่า หากเราย้อนอดีตได้คงดี จะย้อนไปถึงตอนนั้น แล้วแก้ไขไม่ให้มันเกิดขึ้น
แต่ ไม่มีทางทำได้ การกลับไปแก้ไขอดีตไม่มีทางทำได้
ผมจึงตั้งใจที่จะมองไปข้างหน้า พยายามในสิ่งที่เป็นจริง
