เลิกงานกลับมาผมก็เข้ามานั่งที่ร้านโจ๊กข้างทาง ร้านนี้เป็นร้านธรรมดา

วันนี้โจ๊กผมปรุงเหมือนเดิม ที่นั่งก็ที่เดิม

แต่มื้อนี้รสชาติของมันออกขมๆเฝื่อนๆ

นั่งมองรถที่วิ่งกันขวักไขว่ ในใจก็คิดไปหลายอย่าง

เรื่องที่ไม่สบายใจอยู่ตอนนี้ ทำอย่างไรให้มันหายไปดีนะ

การห้ามใจก็ว่ายากแล้ว แต่การตัดใจสิ ยากยิ่งกว่า

ผมนั่งกินโจ๊ก พลางมองหาอดีตที่ปลายช้อน....

เคยคิดว่า หากเราย้อนอดีตได้คงดี จะย้อนไปถึงตอนนั้น แล้วแก้ไขไม่ให้มันเกิดขึ้น

แต่ ไม่มีทางทำได้ การกลับไปแก้ไขอดีตไม่มีทางทำได้

ผมจึงตั้งใจที่จะมองไปข้างหน้า พยายามในสิ่งที่เป็นจริง